عدالت ، مرحمت و احسان : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » « 1 » « خداوند فرمان به عدل و احسان مىدهد ، ( و هم‌چنين ) بخشش به نزديكان و خداوند از فحشاء و منكر و ظلم و ستم نهى مىكند . » سه موضع‌گيرى با تفاوت در مشروعيّت : 1 - تمسّك به حق : « لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ » « 2 » « نه ستم مىكند و نه بر شما ستم مىشود . » 2 - بخشش در حال رفاه : « وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ » « 3 » « عفو و گذشت شما ( و پرداختن تمام مهر ) به پرهيزگارى نزديك‌تر است و گذشت و نيكوكارى را در ميان خود فراموش نكنيد . » « وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ » « 4 » « اگر ( بدهكار ) داراى سختى و گرفتارى باشد ، او را تا هنگام توانايى مهلت دهيد و ( چنان‌كه قدرت پرداخت ندارند ، ) ببخشيد ، براى شما بهتر است . » 3 - ايثار جوانمردانه : « وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 5 »

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) آيه 90 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 279 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) آيه 237 . ( 4 ) - بقره ( 2 ) آيه 280 . ( 5 ) - حشر ( 59 ) آيه 9 .